Ένας 21χρονος νεαρός έχει γίνει το τελευταίο διάστημα αντικείμενο έντονων συζητήσεων στα κοινωνικά δίκτυα, αφού υποστηρίζει δημόσια ότι αρνείται να εργαστεί για έναν λόγο που πολλοί χαρακτηρίζουν παράλογο, ενώ άλλοι τον θεωρούν βαθιά φιλοσοφικό.
Το επιχείρημά του είναι απλό:
«Δεν επέλεξα να γεννηθώ.»
Σύμφωνα με τον ίδιο, εφόσον δεν συναίνεσε ποτέ στην ύπαρξή του, δεν θεωρεί δίκαιο να αναγκάζεται να εργάζεται για να επιβιώσει. Πιστεύει ότι η ευθύνη για τη ζωή του ανήκει στους γονείς του, οι οποίοι πήραν την απόφαση να τον φέρουν στον κόσμο χωρίς να τον ρωτήσουν.
Οι δηλώσεις του προκάλεσαν θύελλα αντιδράσεων.
Μέσα σε λίγες ημέρες, βίντεο και συνεντεύξεις του συγκέντρωσαν εκατομμύρια προβολές, ενώ χιλιάδες χρήστες του διαδικτύου έσπευσαν να σχολιάσουν τις απόψεις του.
Κάποιοι τον χαρακτήρισαν τεμπέλη.
Άλλοι τον αποκάλεσαν κακομαθημένο.
Υπήρξαν όμως και αρκετοί που υποστήριξαν ότι πίσω από τις ακραίες δηλώσεις του κρύβεται μια ενδιαφέρουσα φιλοσοφική συζήτηση για τη φύση της ανθρώπινης ύπαρξης και τις κοινωνικές υποχρεώσεις.
Ο 21χρονος υποστηρίζει ότι η κοινωνία θεωρεί δεδομένο πως κάθε άνθρωπος οφείλει να εργάζεται για δεκαετίες ώστε να εξασφαλίζει τα απαραίτητα για τη ζωή του.
Όμως εκείνος αμφισβητεί αυτή τη βασική παραδοχή.
«Αν κάποιος με έφερε στον κόσμο χωρίς να ζητήσει την άδειά μου, γιατί εγώ πρέπει να πληρώνω το τίμημα για όλη μου τη ζωή;» αναφέρει χαρακτηριστικά.
Το επιχείρημα αυτό δεν είναι εντελώς καινούργιο.
Στην πραγματικότητα συνδέεται με ένα φιλοσοφικό ρεύμα που ονομάζεται αντιναταλισμός.
Οι υποστηρικτές του αντιναταλισμού θεωρούν ότι η γέννηση ενός ανθρώπου εγείρει σοβαρά ηθικά ζητήματα, καθώς κανείς δεν μπορεί να συναινέσει εκ των προτέρων στην ύπαρξή του.
Ορισμένοι φιλόσοφοι έχουν υποστηρίξει ότι η ζωή περιλαμβάνει αναπόφευκτα πόνο, δυσκολίες και απώλειες, επομένως η απόφαση να φέρεις κάποιον στον κόσμο δεν είναι τόσο απλή όσο φαίνεται.
Βέβαια, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν φτάνουν στο σημείο να αρνούνται να εργαστούν εξαιτίας αυτής της άποψης.
Γι’ αυτό και η περίπτωση του νεαρού προκάλεσε τόσο έντονο ενδιαφέρον.
Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δημιουργήθηκαν δύο αντίπαλα στρατόπεδα.
Από τη μία πλευρά βρίσκονται όσοι θεωρούν ότι η στάση του αποτελεί παράδειγμα ακραίου δικαιωματισμού.
Υποστηρίζουν ότι η ζωή συνοδεύεται από ευθύνες και υποχρεώσεις και ότι κανείς δεν μπορεί να απαιτεί από τους άλλους να τον συντηρούν επ’ αόριστον.
Για αυτούς, η εργασία δεν είναι τιμωρία αλλά αναγκαίο μέρος της κοινωνικής συμβίωσης.
«Κανείς δεν ζήτησε να γεννηθεί, αλλά όλοι πρέπει να συμβάλουμε στην κοινωνία», γράφουν πολλοί σχολιαστές.
Άλλοι επισημαίνουν ότι αν όλοι υιοθετούσαν την ίδια λογική, κανένα σύστημα δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει.
Ποιος θα παρήγαγε τρόφιμα;
Ποιος θα κατασκεύαζε σπίτια;
Ποιος θα παρείχε ιατρική περίθαλψη;
Ποιος θα διατηρούσε τις υποδομές μιας χώρας;
Στην απέναντι πλευρά όμως υπάρχουν άνθρωποι που βλέπουν κάτι διαφορετικό.
Δεν συμφωνούν απαραίτητα με τον νεαρό, αλλά θεωρούν ότι αγγίζει ένα πραγματικό πρόβλημα.
Πολλοί νέοι αισθάνονται εξαντλημένοι από την ιδέα ότι θα πρέπει να εργάζονται για 40 ή 50 χρόνια μόνο και μόνο για να καλύπτουν βασικές ανάγκες.
Το αυξανόμενο κόστος ζωής, οι τιμές των ακινήτων, η εργασιακή ανασφάλεια και το άγχος της καθημερινότητας έχουν οδηγήσει αρκετούς ανθρώπους να επανεξετάσουν τον τρόπο με τον οποίο οργανώνεται η σύγχρονη κοινωνία.
Για αυτούς, ο 21χρονος λειτουργεί ως σύμβολο μιας γενιάς που αμφισβητεί τις παραδοσιακές αντιλήψεις για την εργασία και την επιτυχία.
Η συζήτηση έγινε ακόμη πιο έντονη όταν αποκάλυψε ότι οι γονείς του συνεχίζουν να τον στηρίζουν οικονομικά.
Το γεγονός αυτό εξόργισε πολλούς επικριτές του.
Υποστήριξαν ότι είναι εύκολο να απορρίπτεις την εργασία όταν κάποιος άλλος πληρώνει τους λογαριασμούς σου.
Ο ίδιος όμως επιμένει.
Δηλώνει ότι οι γονείς του φέρουν την ευθύνη για την ύπαρξή του και ότι η οικονομική στήριξη αποτελεί φυσική προέκταση αυτής της ευθύνης.
Παρά τις αντιδράσεις, η ιστορία του έχει ανοίξει μια ενδιαφέρουσα συζήτηση.
Πόσες από τις πεποιθήσεις μας θεωρούμε αυτονόητες χωρίς να τις αμφισβητούμε;
Είναι η εργασία απλώς ένα αναγκαίο μέσο επιβίωσης;
Ή μήπως οι κοινωνίες του μέλλοντος θα οργανωθούν με διαφορετικό τρόπο;
Η τεχνητή νοημοσύνη και η αυτοματοποίηση ήδη αλλάζουν την αγορά εργασίας.
Κάποιοι ειδικοί πιστεύουν ότι στο μέλλον η παραδοσιακή εργασία μπορεί να μην αποτελεί τον κεντρικό άξονα της ανθρώπινης ζωής όπως συμβαίνει σήμερα.
Άλλοι θεωρούν ότι η εργασία προσφέρει κάτι περισσότερο από χρήματα.
Προσφέρει σκοπό, κοινωνικές σχέσεις και προσωπική εξέλιξη.
Όποια κι αν είναι η αλήθεια, ένα είναι βέβαιο.
Ο 21χρονος κατάφερε να κάνει εκατομμύρια ανθρώπους να συζητούν για ένα ερώτημα που οι περισσότεροι δεν είχαν σκεφτεί ποτέ σοβαρά:
Αν κανείς δεν επέλεξε να γεννηθεί, ποιος ακριβώς είναι υπεύθυνος για το τίμημα της ύπαρξης;
Η απάντηση παραμένει ανοιχτή.
Και ίσως γι’ αυτό η ιστορία του συνεχίζει να γίνεται viral σε ολόκληρο τον κόσμο.